இதயத்தின் இருள்

கருத்த என் கன்னங்களில்

வழிந்தோடும் கண்ணீர்

குருதியும்

தீய்ந்திருக்கும் உன்

பாராமுகம் கண்டு...

என் கதறலின் கருமையை

உன் செவியரிய  

வாய்ப்பில்லை...

என் துக்கங்களை எல்லாம்

திரட்டி

உருட்டி

எடுத்து  

உனக்கு எட்டா இடத்தில்

சேமிக்கிறேன்

ஒரு நாள்

நீயறிவாய்

கருப்பில் இருக்கும் தெளிவு

இருளில் மறைவதில்லை என.

பரிசு

சுவடுகளே இல்லாத
இரவுகளின் வருகைகளின்
பரிசை  சுமக்கையில்

அன்று பிரியத்தால் காய்ந்து
போன உதடுகள்
இன்று பிளந்தும் போயின

குவிந்திருந்த
உன் ஸ்பரிச நினைவுகளை
துடைத்தெடுக்க
இயலாமல்
பெற்றேடுக்கிறேன்

அன்று
களவுபோனது

இன்று என்னைப்
பார்த்து கண் சிமிட்டி
சிரிக்கின்றது

நம்மின் நினைவுகளை
அசைப்போட்டு...

மீண்டும் மீண்டும் -நான்
ஆசையாய்
தழுவிட ..!!!