காலம்

சென்று வந்த இடங்களை –மீண்டும் 

நினைவில் வைத்துத் தடவிப்  

பார்க்கின்றேன்.

விரல்கள் உணராத நினைவுகளை - மனம்

வருடிப் பார்த்தது...!!!

சுகங்கள் எல்லாம் நிழலாகியிருக்க ...

துக்கங்கள் ...

இன்னமும் இதயத்தைப்

பிழிந்தெடுத்தன

தீர்க்கப்படாத ஆரம்பங்கள் 
முண்டங்களாக என்னை முறைத்தன ..!!!... 

இரக்கமின்றி இதயத்தை 

இருக்கின...!!!

இருண்டு - இருபட்டுபோன 

இந்த இதயக் காயங்களை ஆற்ற - காலத்திற்கும்
இல்லை அனுமதி...!!!

என்

காலம் முடிகையில் - இந்த

காயங்களும் காற்றாகி - இனி

என்றென்றுமே நிலைத்திருக்கும் 

இன்னொரு மனதில்....!!!

அன்பு

*என்றுமே என்னை 

நிற்க வைத்து 

அழகு பார்த்த பூமி – இன்று

விழ வைத்தது ... !!!

அன்பாய் கன்னத்தில் 

முத்தமிடவாகதான் 

இருக்கும்....*

இறப்பின் மரணம்

சுவாசம் வெரும்
காற்றாகி போகையில்
நிகழவில்லை-என்
மரணம்...

சுமையென
எனை நீ
விலகியபோதே
ஜீவன்
மரணித்துவிட்டிருந்தது...

மீதமிருந்த துடிப்பும்
நரம்பினுடையதே
இதயம்
இறுகியிறந்திருந்தது

கோணல்களின்
முடிவில்
அறிமுகமான-நமது
நேர்முகநட்பும்
அழிந்திருந்தது...

இனி -என்

மரணம் 

மறுபடியும்
பிறக்கபோவதில்லை ...